.Nice yıllar sensiz, ağlayıp durdum,
Ne acılar çektim, nasıl kahroldum.
Sensiz bir gün dahi olmadı neşe’m,
Kırk yılı devirdi, sevdamız Ayşe’m.
Birlikte yılları tükettik Ayşe’m.
Simsiyah saçlarım, beyaza döndü,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




BU ŞİİR KAPADOKYA ŞİİR ŞÖLENİNDE OKUNMUŞTUR.
tebrikler abiciğim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta