Bir karanlık çöker Karadeniz’e.
Üzgünlüğü yüzünden okunur güneşin.
Eder sevinci tahtından matem.
Ezik bir türkü çalınır kulaklarıma,
Kendimle vedalaşırım.
Umursamaz tavırları, çarparım duvara.
Seni ne çok sevdiğimi,
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta