Bir karanlık çöker Karadeniz’e.
Üzgünlüğü yüzünden okunur güneşin.
Eder sevinci tahtından matem.
Ezik bir türkü çalınır kulaklarıma,
Kendimle vedalaşırım.
Umursamaz tavırları, çarparım duvara.
Seni ne çok sevdiğimi,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta