Seni kaybettiğim sokağı ateşe verdiğimde
Kaldırım kenarları çiçek açtı ilk damlada,
Zaman korkudan anlamını yitirdi oracıkta,
Toprak bozmuştu yeminini bir kez daha,
Ve bu lanet dünyada son kelimendi elveda...
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta