Zor Günlerimizi,Kolaylığa Erdiren
Mavi Gözlerinle Cibil Cibil Bakışın
Merhametin,Cömertliğin Bende Olan Nakışın
Sende Benim Küçük Oğlumsun Deyişin
Oflunun Dibi,Koyma Bizi Sensiz
Sensiz Bu Dünyada Kalırız Nefessiz..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta