Elmalık'ta Mangal Tüterdi

Elmalık’ta mangal tüterdi yazın
Tadı damağımda o eski hazzın
Sitemi yükselir bu dertli sazın
Gurbette dinmeyen sızım var benim

Dumanı sarardı yeşil bağları
Eritirdi kalpte buzdan dağları
Özledim o geçen mutlu çağları
Elma ağacında nazım var benim

Közün üzerinde etler pişerdi
Muhabbet gönülden dışa taşardı
Şimdi gurbet elde aklım şaşardı
O eşsiz sofrada hazzım var benim.

Elmalık’ın altı serin mi serin
Ayrılık yarası derin mi derin
Şehirde yoktur senin bir yerin
Yüreğimde tüten közüm var benim.

Köşektaş yokuşu yine de dardır
Sıladan ayrılmak ne büyük ardır
İçimde dinmeyen fırtına vardır
Toprağa karışmış yaşım var benim.

Veda vakti geldi, boynumu büktüm
Anıyı, hasreti içime döktüm
Yine o kalabalık şehre çöktüm
Köyümde gömülü özüm var benim