Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
çıktım baktım ki ne göreyim aşkla benim aramda '' gül mesafesi''
aferin sana
''çoktaannnnnnnnnn!''
sustuğunuzu zannedip çözülmüşsünüz aslında...
Belki birgün elmadan şeker yaparsınız ,ekşili tatlılı elma şekeri tadında şiirlerinizide okuruz...
...
Güzeldi, şair Feridun tebrikler...
nedense payımıza arnut düştü daha çok...
Elmaaaaaaa!
Ağzımı dayayıp musluğa seni içtiğimden beri
kör ebe oynuyorum yokluğunla
elma dersem çık
armut dersem öl! ...
çocuklara masallar gibi,duru kendine has,ve sımsıcak dizeler...
üçüncü paragrafta
'yandığımdan beri' olacak değil mi keke feridun...?
Sessiz bir çığlık, oyun tadında. Değişik, farklı bir şiirdi tebrikler.
Sıradışı, harika....
Ellerine sağlık
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta