Çekirdek AŞK’ın nüvesidir ve çekirdeği iki yürek oluşturur. Bu iki yürek BİR olup önce tohuma sonra fidana ve nihayetinde bir ağaca dönüşür.
Eğer o çekirdeği tohuma çevirmeyi bilecek erdeme sahipse insan, O tohumdan fidan olacak SABIR’a da sahip olmayı, sonra Sabır ile devam eder iken yola, teslimiyet ile olanı kabul ederek kocaman bir ağaca dönüştürmeyi bilmesi gerekir.
AŞK tek bir yürek ile başlayıp kocaman bir ağaç olacak kadar büyüyene kadar devam eder.
İçinde sabır, teslimiyet ve kabul vardır. Kuraklıkta bel bükmemek vardır, rüzgara teslim olmak vardır, yağan yağmurla bütünleşip toprak olmak vardır. Karın altına gizlenip SIR ile beslenip doğmak vardır. İşte elma o teslimiyetlerin ve sabrın ve kabulün ürünüdür ve çok değerlidir.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta