Çekirdek AŞK’ın nüvesidir ve çekirdeği iki yürek oluşturur. Bu iki yürek BİR olup önce tohuma sonra fidana ve nihayetinde bir ağaca dönüşür.
Eğer o çekirdeği tohuma çevirmeyi bilecek erdeme sahipse insan, O tohumdan fidan olacak SABIR’a da sahip olmayı, sonra Sabır ile devam eder iken yola, teslimiyet ile olanı kabul ederek kocaman bir ağaca dönüştürmeyi bilmesi gerekir.
AŞK tek bir yürek ile başlayıp kocaman bir ağaç olacak kadar büyüyene kadar devam eder.
İçinde sabır, teslimiyet ve kabul vardır. Kuraklıkta bel bükmemek vardır, rüzgara teslim olmak vardır, yağan yağmurla bütünleşip toprak olmak vardır. Karın altına gizlenip SIR ile beslenip doğmak vardır. İşte elma o teslimiyetlerin ve sabrın ve kabulün ürünüdür ve çok değerlidir.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta