Sayın ki yokum
Say ki yoksun...
Hiç doğmamış gibi
Yaşamamış sayın beni!
Doğmadım mesela
Çamurla oynamadım,
Düşmedim,kanamadı dizlerim...
Ağlamadım hiç...
Gülmek mi!
Nedir hiç bilmem.
Yok sayın beni...
Yok say kendini
Herşey soluğun kadar sıcak
Kavramlar uzak olsun mesela...
Nefes alış verişlerim olsun yalnızca
sunun bir lütuf gibi onu da...
Ama yine de yokum ben...
Olgularınız sizin olsun,
Acılarınız...
Sevinçleriniz...
Yok sayın beni!
Sayın ki yokum,
elma yemedim...
Gökyüzünü saran o kokuyu çekmedim içime...
Oynarken toprakla, yanan etime tanık olmadım
Ciğerime ciğerime işleyen koku,
Yanık kokusu...
Elma kokusu...
Ben yaşamadım!
Yokum!
Yoktum! ... Ben...
Say ki yokum! arb
Kayıt Tarihi : 16.3.2015 15:58:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Ajda Ruken Bana](https://www.antoloji.com/i/siir/2015/03/16/elma-kokulu-cocuklara.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!