Kar taneleri gibi savruluyorduk gecenin karanlığında
Kitapların sayfalarından uçuşan kelimelerle dolduruyordum ceplerimi
Uzun zamandır küs olan kalemimle girmiş olduğum düellodan galip çıktı aklım
Yorgundum.
Azıcık gece istiyordum. bir yavrunun uyumasına yetecek kadar avuçlarımda.
Acı ve aşka ihtiyaç duyardık şiir yazmak için.
Bekliyordum. Beklemek diyorlardı adına;
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta