Elma Şiiri - Feyz Kariha

Zamanın kirpiğinden akıyorum durulmazım
Eksik eğrik ve muğlâk
Kaybolma eşiğinde son sürat hızındayım
Sesimin kadifesi yırtılır senin gittiğin yollara bakarken
Giz içime çadır kurar içinde sana aç ben
Acı yersem eğlen şeker yersem ağla
Ne yol ne zaman ne mekân
Sen bana son ebelenecek olan kendini yolla
Ellersem seni namerdim ben ki seni aramaktan nama erdim
Bir baş göster saklandığın ayrılıktan bir özlem et
Yetsin tünel boyundan gelen bu hararet...

Sensizliğimin aynası düşünce aklıma
Gözlerim değiyor çıkmaz sokakların ağaçlarına
Ben hangi gizin
Hangi bekleyişin
Hangi saklanmanın kazuletiyim bir bilsem
Yokluğun bu kadar taş olmazdı
Hal uçlarında ki olgunluk arzularıma...

Sevgilim sesimi nebatata vurma
Çık dersem çık ki diyorum çık
Çıkma dersem mezarımda ağla
Bitsin bu boğaz sefaleti hıçkırık...