Bir çocuk gibi
Elmasını düşürmüş
Kim bilir ki bu kışta
Elmalarda üşürmüş
Yenmez diye yerde kalan bir nimet
Üşüyen ellerini cebine koyan bir çocuk
Sırasıyla düşürüp üzüleceği nimetler
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta