Ellinci Yıl Parkı Şiiri - Mağlubiyete Dair

Bu gece de rüyalarıma konuk oldu, Hayallerimin başkahramanı,
Öyle konuşkan değildi fakat bu kez,
Mutlu da değildi, hatta hafif ağlamaklı,
Çok sevmezmişim ya kendisini, sinirliymişim ona,
Onu öylece buldum arka sokaklarında Başkent'in,
Dayanamadım seni öyle görünce, bilirsin beni,
Tek kelime etmedim tuttum elinden, gittik bir parka,
Ellinci Yıl Parkı'na,
Oturmuşuz bir banka, ikişer bira, Ankara,
Tek kelime etmemişiz birbirimize,
Sanki konuşacak hiç bir şeyimiz,
Soracak hiç bir sorumuz yokmuş gibi,
Yaşayacak günlerimiz yokmuş gibi,
Sen kafanı koymuşsun benim omzuma,
Unutmuşum ben sana olan tüm öfkemi o anda,
O zaman hatırlamışım tekrar ve tekrar,
İlk omzuma yaslanışını, saçlarının kokusunu,
Seni ilk kez görüdüğüm zamanı,
Ve seni ne kadar sevdiğimi,
Belki gerçekten gerçek olur hayallerim,
Sen geri dönersin bana, seversin belki beni,
Ben her şeyi unutur affederim çünkü seni,
Tek gülüşün yeter, hatırlarım kim olduğumu,
Belki tek kelime etmeyiz yine,
Yüzüne bakarım, dizine yatarım,
O yeter bana,
Belki gerçekten gideriz o parka,
Ellinci Yıl Parkı'na.
İyi geceler sevgilim.