“bu gün benim doğum günüm yaş elli iki
hayat bu her zaman bal kaşığı değil ki
*
ilerlerken orta yaşın sonuna doğru
bu günlerde çok hızlı yaşadığım doğru
*
çok sayılmaz elli iki yıl oldu daha
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta