Sela'ya karıştı bu akşam gözyaşlarım, süzüldü usulca yanağıma.
Ruhum ezik yokluğunda, gecem yok, gündüzüm sensizlik batağında.
El açıp duaya çıktım sen diye, maneviyatın sahibi Rab huzurunda.
Yüreğim ağrıdı, yokluğun ağırdı bu gece, ey sevgili aklım firarda.
Adını andıkça huzur doldu iliklerim, konuştuk sanki seninle diz dize.
Ve göz gözeydi mesafe, kimse yok, ellerin avuçlarımda kaldık mı biz bize?
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta