Yine bütün zaaflarımın özgürlük kazanacağını bilerek ve korkarak saklanmış ve kutsanmış resimlerine bakıyorum…
Kocaman kara gözlerin ve sevgili öpüşlerimin merkezi olan çenen ve ellerin… Ellerin; yani bir dünya yaratsam ve yarattığım dünyanın ilahı olsam ve
o dünyada var olan her canlı sapkınlık içinde olsa ve o dünyayı alt üst etmem gerekse, sırf sen dokunmuşsun diye bağışlayacağım ellerin.…
Bak, yine kontrol etmeyi başaramadığım bir özlem anındayım;
ağrılı, sancılı, ürkek ve tedirgin
ve diz bağlarını çözen bir an…
İçimde; beynimin en ilkel yerlerinde, en ilkel duygularımın delikanlı planlarını, içeriği önemli olmayan bir ideolojik şiddetle, tanıdık yüzlerde resm etme depremini yaşıyorum.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta