Yine bütün zaaflarımın özgürlük kazanacağını bilerek ve korkarak saklanmış ve kutsanmış resimlerine bakıyorum…
Kocaman kara gözlerin ve sevgili öpüşlerimin merkezi olan çenen ve ellerin… Ellerin; yani bir dünya yaratsam ve yarattığım dünyanın ilahı olsam ve
o dünyada var olan her canlı sapkınlık içinde olsa ve o dünyayı alt üst etmem gerekse, sırf sen dokunmuşsun diye bağışlayacağım ellerin.…
Bak, yine kontrol etmeyi başaramadığım bir özlem anındayım;
ağrılı, sancılı, ürkek ve tedirgin
ve diz bağlarını çözen bir an…
İçimde; beynimin en ilkel yerlerinde, en ilkel duygularımın delikanlı planlarını, içeriği önemli olmayan bir ideolojik şiddetle, tanıdık yüzlerde resm etme depremini yaşıyorum.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta