Ellerim;
Yaşamı sevgi hamuruyla yoğurmaya çalışan
Gündüz kağıt, gece soğan kokusuyla
Savrulan ellerim.
Kimi zaman titreyerek yavrusunun başını,
Kimi zaman gururla bir dostun omzunu okşayan ellerim.
Ağladığımda gözyaşlarımı öfkeyle silen,
Ben gidince hüzünler bırakırım
Bu senin yaşadığındır
Bir ev sıkılır kadınlardaki
Bir adam sıkılır kadınlardaki
Seni sevmek bu kadar mı
O benim yaşadığımdır.
Devamını Oku
Bu senin yaşadığındır
Bir ev sıkılır kadınlardaki
Bir adam sıkılır kadınlardaki
Seni sevmek bu kadar mı
O benim yaşadığımdır.




Ele el tutuşan insanlar görürüz,
diz, dize oturanlar,
avuçları kızıl tan sıcaklığnda,
kaybolan umutları görürüz ellerde...
Dost eller, sıcak dost gözler gibi...
Daim olsun dost gözler hayatınızda...
Mustafa Yılmaz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta