Unutkan şiirler gibi dizildim sensizliğe
Beş milyar ben içinde sadece ben sensizim
Gençliğimi usta cilvelerinde kaybettim heybetlice
Ümitlerim umman gibi umutsuz
Şimdi sensiz ve kifayetsiz hatta anlamsız tutunmalardayım
Alabildiğince ala kalplere bela belilerim var
unutkanlıkların yoğuranda yoğlanır yoklarım
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta