Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ŞİİR İNSAN YÜREĞİNDE İLKBAHAR ESİNTİSİ BIRAKMALI VE OKUNDUKTAN SONRA NE DE GÜZEL BİR ESER DEDİRTEBİLMELİDİR.ŞİİRİNİZ BİR İLKBAHAR HAVASI KADAR DİNGİN VE HUZUR VERİCİ.SAYGI VE MUHABETLERİMLE...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta