Elindeki elmalar…
Ruhun başka baharların keşiflerine akmakta,
sesinin tınısı kalbime değmeden saplanıyor çamura.
Tam senin olduğumu sanıp belki de, bu rahatlıkla
huzur arıyorsun, lensli gözlerin yapay bakışlarında.
Yine bir boşluğun deli eden yalnızlığında
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta