Elindeki elmalar…
Ruhun başka baharların keşiflerine akmakta,
sesinin tınısı kalbime değmeden saplanıyor çamura.
Tam senin olduğumu sanıp belki de, bu rahatlıkla
huzur arıyorsun, lensli gözlerin yapay bakışlarında.
Yine bir boşluğun deli eden yalnızlığında
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta