O kara günü hiç esilemedim hatırımdam,
Hani sana yazdığım o son şiirimi,
Iztıraplar içinde uzatmışken sana,
Gitme diyerek sen sarılmıştın kolumdan,
Sonra şiirimi başlamıştın okumaya,
Bir duvara yaslanıp derin bir ah çekerek,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta