Bazen acımasız oluyor dünya
Güvendiğin dağlara karlar yağıyor
Ve gözlerinin önünde eriyip yok oluyor..
Umduğun birazcık huzur birazcık mutluluk
Bunuda sana çok görüyor..
Dışındaki ses lal olup sessizliğe gömülüyor..
İçin kan ağlarken yüzün aksini söylüyor..
İnandığın herşey kara bulutlara karışıyor..
Sığındığın tek kol dualar oluyor
Yalnızlık boylu boyunca sarıyor bedenini..
Tüm hücrelerin inkar ediyor
Kalbin hala aynı ismi sayıklıyor..
Sustursan susmuyor Durdursan durmuyor.
İstiyorusun ama OLMAYINCA OLMUYOR...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta