Kalem hürdür;
Dilediğini kelimelere döker,dilediğini çizimlere
Fakat el vardır;kalem gizlice ele esir,ele tutsaktır.
El tüm edasıyla kağıtta gezdirir kalemi,
Bir de buna kalp eklenirse,
Vay kalemin haline...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Belki hür olan eldir kalemin üstünde
Kalem kalem midir sıkılmadan parmak ile
El ile
Bir cevap vermek istedim bu şiire
Gönül ile kalp ile.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta