Minicikti elleri, ufacıktı ayakları,
Helede sürünce kırmızı ojesini tırnaklarına,
Daha bir bebekleşirdiler;
Birde aynı renk ruju vardı,
Onuda sürerse dudaklarına,
Yeniden gelirdi dünyaya, ama ağlamadan, kendine bahşedilmiş gülümsemesiyle.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta