Sen ne sanmıştınki elin adamı.
Yalnızlığına ses veren sadece bir martı.
Beyoğlu tarihinde, görmedi böyle kasvet.
O da onayladı, benim yalnızlığın tarafı...
Bu aç karna kaçıncı kahve.
Ne uyuşturuyor, ne unutturuyor gelmeyişini.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta