Yeter artık, vurmayın.
Ben, sandığınız kadar güçlü değilim.
Cürmüm ne ki benim! ?
Ateş bile olsam;
Ne Roma'yı, ne de başka bir yeri,
Ben ancak; düştüğüm yeri yakabilirim!
Bu uğurda; bir gönülde yer bulabilirsem,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta