İnsan, nefret ettikçe küçülür,
Sevdikçe okyanus yürekli olur.
Yatağında kıvrılan nehir gibi,
Göle akmak da bizim elimizde
Okyanus kadar geniş olup,
Her zerreye kucak açmak da.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta