Elimden gelen bu ben iki kişiyim
Çoğalmak neyse ne azalmak zor
Birisi seni her an bırakıp gittiğim
Öbürü kan gibi tutulmuş seviyor
Ağzındaki acı alnındaki çizgiyim
Gözlerine kirli bir bulut getirdim
Hiçbir sevinç aydınlığı onu silemiyor
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




"Elimden gelen bu, ben iki kişiyim
Birisi kapadığın kapılardan gitmiyor
Yağmur yağmaksa o, güneş açmaksa o
Bir yerin üşüse, onun sıcaklığı
Öbürü en içten çağrını işitmiyor
Alıp tutmaksa o, basıp gitmekse o
Bakışları kıyısız deniz uzaklığı... "
"Elimden gelen bu, ben iki kişiyim
Birisi kapadığın kapılardan gitmiyor
Yağmur yağmaksa o, güneş açmaksa o
Bir yerin üşüse, onun sıcaklığı
Öbürü en içten çağrını işitmiyor
Alıp tutmaksa o, basıp gitmekse o
Bakışları kıyısız deniz uzaklığı... "
Atilla İlhan anlaşılması zor bir şair.Ama insanı sürükleyen bir anlatım yapısı var.
çıkmaz sokak! ! !
insandaki zıtlıkları ve mecburiyetleri mükemmel anlatmış...bir var,bir yok ya da olmak ya da olmamak gibi...
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta