Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
??
Namluya sürülünce olanca düşlerim
Gözlerinde bensizlikten yana yakıyorum ne varsa
Bir at bulup kendime ıraktan ırağa
Ve bir elçi bulup elimde ebabiller
Daralan yolları yırtıyorum korkmadan
............................çok güzeldi..selamlar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta