Bulutların sıkışmaya başladığı o an, bir pencere açtım ikimize.
Gökyüzü, deniz, güneş hepsi bir aradalar.
Bir de senin için topladığım deniz kabukları, perspektifte.
Kulağına her koyduğunda, duyduğun derin ama anlamsız sesler kadar, derin ve anlamsızım sana.
Ne yaşanmışsa yaşanmış, ne yollardan geçmişiz, takılıp düşmüşüz,
Çocuklardan farksız ağlamışız, ağlatmışlar, yıpratmışlar.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta