Elif Öğretmenime...
Köyün yolunda uzayan bir ses,
Sonsuz bir sevda taşıyan nefes.
Yokluğun rüzgârında boy attı, büyüdü,
Her zorlukta bir tebessüm, her cefada bir umut.
O, küllenmiş ocakların sönmez ateşi.
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta