Elif’i sevmek,
bir harfi anlamaya çalışmak gibidir—
düz bir çizgi sanırsın,
oysa içinde
başlangıç gizlidir.
Elif’i sevmek,
dünyayı açıklamaktan vazgeçmektir;
çünkü o varken
nedenler susar,
sorular incelir,
hakikat sadeleşir.
Bir bakışı,
varlıkla yokluk arasına
ince bir ışık çizer.
Ne tamamen tutulur,
ne tamamen kaçar.
Elif’i sevmek,
tam da bu aralıkta
beklemeyi öğrenmektir.
Sahip olmak yakışmaz ona;
Elif, bir düşünce gibi sevilir—
yakalandığında eksilir,
özgür kaldığında çoğalır.
Bu yüzden sevmek,
bir adım geri durmaktır bazen.
Elif’i severken anladım:
Aşk,
birini merkez yapmak değil,
onun etrafında
daha insan bir daire çizebilmektir.
Ve dünya kanıt istese de
ben susarım—
çünkü Elif’i sevmek,
kanıttan önce gelen
ilk doğru cümledir.
Sinan Bayram
Sinan BayramKayıt Tarihi : 2.1.2026 17:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!