Sınırda açmış çiçek,
Suya hasret kalmış hüzün toprağı,
Nice güzelle kavuşmayı bekleyen gök,
Sahipsizliği koruyan dua,
Ya karla boğuşmuş ya da toprakta,kayada savrulmuş
Ne fark eder,belkide anasının dizinin dibinde kimliği yok olmuş
Koca heybetli ağaç nasıl cebelleşiyordu rüzgarla
Kalbim öyle soğumuştu ki
Yapraklar bile sararmamıştı
Daha yeşil daha canlı kalmıştı
Tek tük yapraklar kalınca mı bitecek hüzün rüzgarı
Tıkanmıştı kelimeler
Suskunluk yemini etmiş,
Boğazı kanatarak çıkmak istiyordu
Engel olamadığım birtakım düşünceler
Nacizane kelimelere süslenmiş,bıçaktan farksız imgeler,
Vicdanımı tetikler
Anlamadılar Ulu Hakanı
Duymadılar Bezm-i İrfan ayaklanmanı
Görmediler bir cihana hükmettiğini
Söylemediler doğruları,inanmadılar Hanlar Hanına
Bilmediler kıymetini,ses vermediler
Cihan-ı İslam mücadelene
Yağmurlu havada seni bulmaktı ümit,
Seni çağrıştırmaktı,papatyada seni anmaktı
Her adımda seni sayıklamaktı
Gördüğü her kişide seni aramaktı
Uyuduğunda öldüğünü,
Öldüğünde uyandığını,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!