Dünle bugün arasında beklerken,
zamandan muaf edilmiş gibi duruyor insan.
Beklerken su dibini görmüyor saksının,
yolunu şaşırıyor karınca,
beklerken kendi tozunu atıyor kitabın sayfaları.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta