Eleştiri yağmuruna tutulacaksın bir şöhret akşamı
Sen giderken boynuna bir kız sarıldı
Kendi çöplüğünde oynardın gereksiz işlerle
Şimdi yolunu da ayırıyorsun dost bildiğin kişilerle
İlerledin işte engebeden basamak basamak
Keşke sevdiklerimizden de yolumuzu ayırmasak
Bak saatler ilerlemiş çay vakti saat dokuz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta