Eleştiri kültürü Şiiri - Kemal Tekir

Eleştiri

Bir söz vardır ayna tutar,
Bir söz vardır taş atar.

Yapıcı eleştiri
yaraya merhem gibidir:
“Burada daha dikkatli olursan
emeğin daha da parlayacak.”
Der ki:
Yanındayım,gelişebilirsin.

Yıkıcı eleştiri enkaz bırakır:
“Zaten senden bu beklenirdi.”
Ne yol gösterir,
Ne umut bırakır,
Sadece kırar.

Bazı eleştiriler haddini aşar,
Dil büyür vicdan küçülür:
“Sen kimsin ki bunu yapıyorsun?”
Kibir konuşur,hakikat susar.

Gururla süslenmiş eleştiri
üstten bakar:
“Biz olsak çoktan halletmiştik.”
Bilgi değil,ego öğretir.

Mağrur eleştiri
yüksekten atar cümleyi,
altında kalan insandır.

Aşağılayan eleştiri
nezaketi öldürür:
“Bu kafayla bir yere varamazsın.”
Sorun davranış değildir artık,
İnsanın kendisi hedef olur.

Oysa
eleştiri davranışı konuşmalı,
kişiliği değil.
Hatası olan düzeltilir,
İnsan incitilmez.

Ama bazen
ok,kişiye değil
kuruma atılır:
“Bu düzen çürük,
bu yapı adaletsiz.”
İşte bu doğru yere yönelmiş eleştiridir.

Yanlış olan ise şudur:
Bir kurumu eleştirirken,
içindekileri ezmek,
Bir hatayı söylerken
onuru çiğnemek.

Eleştiriya inşa eder
ya yıkar.
Ya yükseltir ya küçültür.
Ve unutma:
Eleştirinin aynasında
en çok
Söyleyenin niyeti görünür.

Kemal Tekir
Halkın Hak kın sesi