Bir gün bir prenses bir sarayda uyuyordu.
Ve Bu saray kırk yıldır içten içe yanıyordu.
Sarayın karşısında yemyeşil sonsuz orman,
Kuşlar cıvıl cıvıl, sincaplar daldan dala,
Bülbüller gülden güle, geceler günden güne,
Mahluklar külden küne, teşbihler dilden dile,
Kah bir tavus tezesinde bayramlık giyer gibi,
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta