Bir gün bir prenses bir sarayda uyuyordu.
Ve Bu saray kırk yıldır içten içe yanıyordu.
Sarayın karşısında yemyeşil sonsuz orman,
Kuşlar cıvıl cıvıl, sincaplar daldan dala,
Bülbüller gülden güle, geceler günden güne,
Mahluklar külden küne, teşbihler dilden dile,
Kah bir tavus tezesinde bayramlık giyer gibi,
Kaderde senden ayrı düşmek de varmış
Doğrusu bunu hiç düşünmemiştim..
Seni tanımadan
Hele seni böyle deli divane sevmeden
Yalnızlık güzeldir diyordum
Al başını, kaç bu şehirden
Devamını Oku
Doğrusu bunu hiç düşünmemiştim..
Seni tanımadan
Hele seni böyle deli divane sevmeden
Yalnızlık güzeldir diyordum
Al başını, kaç bu şehirden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta