Dişil zamandı
Ruju dudağından akan
Aşırı serseriydi yatağımda debelenen bir uyku
Gece çığlığında ürkekti çocukluğum
Ah duymasam o sokak köpeklerinin seslerini
Ne eksilirdi ki penceremden
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta