Ellerinden akmış yıldız tozları,
Üşümüş parmakların, morarmışlar.
Hata, kar fırtınada.
Bunca sene kavramadın mı?
Ah o soytarılar da ağlar!
Titrer parmakları, morarırlar,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta