Güneşin batma vakti, yanar alev alev ufuklar,
Bir altın yangını gibi parlar,güneş yüzlü ağaçlar.
Pembeye bürünmüş bulutlarda bir şafak düşü,
Güneşin denize düşmüş renklerinde,
Çılgın bir hayatın gülüşü.
Öylesine muhteşem bir denge,biri dönüyor,biri gidince,
Her zaman elele gündüzle gece.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta