Yanımda dostlardan kimsem kalmadı
Canım dediklerim ele döndüler
Ağlayan gözlerim dinmek bilmedi
Boz bulanık akan sele döndüler
Temmuz da donarım erimez buzum
Ocak'ta yanarım bilinmez közüm
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Duygulandım yine, istemsizce...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta