Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
"Ama yaşlandı-
Bu korkusuz şövalye
Ve bir gölge düştü yüreğine
Bulamayınca hiçbir yer
Anımsatan Eldorado'yu...."
Gölgelenmesin şövalyenin yüreği...
Önemli olan umutla yola çıkmak.. İnsan isterse, kendisi kurar yaşamak istediği ülkeyi...
Dünyada çok okunan şairlerden ama biz pek tınlamıyoruz galiba :)
...
'Sür atını aydaki
Dağların üzerinden.
Aşağıya gölgeler vadisine,
Korkmadan sür'
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta