Gözlerimize inen perdeler gibi
büyüdükçe bir hissizlik eldiveni takarız ellerimize.
Sonra o hissiz ellerimizle vahşi bir döngüde
bir yürek,
ardından bir can,
sonra bir ruh öldürmeye başlarız.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta