Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
oldukça güzel bir şiir...ayrıca yaşanmışlık var...tebrikler
Hiç sevgin eksilmesin.Bir güneksilse bile,senin sevginden mahrum olduğumu gözlerin söylesin dudakların deil.O zaman ölsemde mutlu ölürüm inan.Yoğun duygu yüklü olduğun için seni anlayadım.AFFET..
antoloji dünyasına hoş geldin dostum,güzel dizelerini paylaşmak çok güzel sevgilerimle.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta