Elçilerin yolu Şiiri - Ömer Tural

ELÇİLERİN YOLU

Evvel Allah deyip, yola düştüler,
Cahilin zulmüyle, hep vuruştular,
Vahyin ışığında, nura koştular,
Hakk’ın davetini, yaydı nebiler.

Âdem’le başladı, mukaddes eman,
Nuh’un gemisiyle, buldu bin eman,
İbrahim nar içre, gördü gülistan,
Tevhid sancağını, haydı nebiler.

Yakup’un sabrıyla, Yusuf’un yüzü,
Musa’nın asâsı, Tur’daki sözü,
İsa’yla müjdeye, döndürdü gözü,
Gönül kapısını, saydı nebiler.

Son elçi Muhammed, âleme rahmet,
O’nunla son buldu, cehil ve zahmet,
İman deryasında, bitti her mihnet,
Hidayet yoluna, koydu nebiler.

TURAL’ım özümüz, O’nlara bağlı,
Yürekler hasretle, sineler dağlı,
İsterse her taraf, dumanlı, dağlı,
Sırat-ı Müstakim, derdi nebiler.

Ömer TURAL (Duyguların şairi)

12, 2, 2026

Moderatöre Bildir 151.135.135.103 (?)