Karıncalara yuva olan kabanın sesi
Ayyuklardan voltamıza elçi gönderdi.
Hoş, güzel ama yine zeval.
Âdet koltuğuna oturdu.
Rehaveti tuzdan daha beter.
Bizim bağda çalmayan zil
Bize tuz bastırdı elçiyle.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta