Elbet hesaplaşırız Şiiri - Nöbetçi Şair

• 

  Tuna Kafkas

  tebrikler şair, evet şiirdi; tebrikler...
  
  ha evet, s*ktiret gitsinler beni dinle,
  
  bizden de sana küçük bir hatıra;
  
  .
  ...
  .
  ki muhabbet demlerinde,
  nice mücerred hatıralarda gördük ki,
  bizi biz bile ayıramayız; bizi biz bile…,
  yakınlarından izinsiz nakli yasal
  morgdaki ölü gözlerinde,
  kornea ile retina gibi…,
  
  yeri göğe katan bir doğal afet misal,
  geçtin başımıza ey aşk…,
  ve mest olmuş /kanıyoruz/
  dünyanın gözyaşlarıyla,
  hayat sürme narkozu altında…,
  
  ne panik ne de şaşkınlık içindeydik,
  sanki saatlerimizi kurmuş,
  bekliyor gibiydik olacakları,
  kalplerimiz ve sadrımız genişti
  ve dayanma güçlüğü çekmiyorduk
  olanlara ki,
  
  gariptir; içinde bulunduğu yerde bile,
  yitiği de olabiliyor insan kendi yüreğinin,
  ve ah termal,
  kayaaltı dilek çeşmesinden akmamıştır
  senden aktığı kadar,
  şifa suları,
  
  dut pekmeziyle tahinin
  birbirine karışmasıdır aşk ki,
  yeniden ayrı ayrı
  dile damağa konmayan…,
  ki gerekmiyor bir çuval
  keçiboynuzunu çiğnemek de seninle,
  bir damla bal/şeker tadı için,
  ve senin gül bahçesine sinen kokun,
  hazan sesli nefesin de yetiyor
  doymak ve doydukça acıkmak için…,
  
  ışıltıların yıldız yıldız sarıyor dört bir yanı,
  ve göz gözü görmüyor,
  gönül gönüle baktıkça…,
  al çift kutupluluğumu ver migrenini;
  canına sahip çıkmak asıl,
  muhibana canını vermektir…,
  ki aşk can vermek değil,
  aşk; can içinde can olabilmek,
  tek can kalabilmek ve
  kaybedip kaybedip sayısızca
  bulabilmektir yitirdiğini…,
  
  âdem ve havvanın yasak meyvaya uzanırken,
  aşkın ellerinden tuttuğu o an,
  bir kadir gecesine denk gelmiş olabilir mi…,
  ki hatırlıyorum, bu soruyla secdedeydim,
  ve kıble ne yönde deseler bilmiyordum,
  ki yönüm bir siy/ah güle bakıyordu,
  üstünden gözümü hiç ayıramadığım,
  ve o secdeye kapanışta toprağını öptüğüm,
  o siy/ah güledir meftunluğum…,
  ah;
  
  azarlarının tadı nasıl da kekremsi,
  nasıl bir değer vermektir bu ve o nasıl
  kıyamamak, her bir kelimesi ben/de,
  seni seviyorum diye haykıran,
  o mecnûnca basılan küfürleri anlamak ki
  evet efsunlu bir sevinçtir,
  ve o kem sözler birer umut olur an gelir,
  en içe saplanan…,
  .
  ...
  .

  Devamını Göster

  • 0
  • 0

  Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (1)