Hayat bazen zıplatır yüreğimizi, yalnız ve yalnız bırakılmışken.
Köşeye sıkıştırır düşünceler, ümitlerimiz, umutlarımız dökülür ceplerimizden.
Kaçarken bunlardan, ahkamlar kesilir peşimizden.
Alnımızdaki terler sıkıntılarımızın kan damlalarıdır aslında.
Her korku filminde ilk önce kaçılırya, sonra kovalanır, ama zafer hep kaçanındır.
Bizde birer aktörüz bu hayat denilen korku filminde.
Şu anda kaçıyoruz ama, elbet silicez o kan damlalarını,
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta