Elâya düşen kehribar Şiiri - Sümeyye Göl ...

Gülüşünün otağını eğme,
Ey nigârım, ey dildârım;
Geceye düşen en parlak sabahım,
Gözlerimin nuru, yazgım, yârim.
Bir ömür senin tek hûrin olayım,
Adınla anılsın her duam.
Bu ne aşk, bu ne ihtiras, bu ne özlem…
İçimde büyüyen, adını bilmeyen yangın.
Ambarında misk saklı zaman,
Elâsında kehribar erir bakışlarım.
Sedâsında mehtap titrer gecem,
Vuslatında narım;
Dağılırım, kanarım, yine sana varırım.