Gülüşler saklandı, dudaklar büzüldü
Elâlem ne der diye yandı hayatlar
İçimiz kan ağlar, yüzler süzüldü
Elâlem ne der diye yandı hayatlar.
Sevmeyi suç sayıp, gizledik durduk
Gönül mahkemesi, divanı kurduk
Kendi kendimizi, can evden vurduk
Mutluluk haramdır, yasaktır tatlar
Elâlem ne der diye yandı hayatlar.
Perdeyi açana leke sürdüler
Azıcık gülenin defterini dürdüler
Canlı cenazeyi kabre gömdüler
Çürüdü içeride o niceatlar
Elâlem ne der diye yandı hayatlar.
Tenhada her türlü günah mübahtı
Meydanda takılan o sahte tahttı
Karardı gençliğin o beyaz bahtı
İkiyüzlü döner, çarklar, saatler
Elâlem ne der diye yandı hayatlar.
Köşektaş içinde kurulmuş yargı
Yürekler üstünde tutmuyor sargı
Sanki sırtımızda zehirli kargı
Yıkılsın bu köhne batıl suratlar
Elâlem ne der diye yandı hayatlar.
Kayıt Tarihi : 15.1.2026 20:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!