biz güz güleriydik tunca boyalı akşamlardı bize kalan
acımasız deli deli esen rüzgarlar kurşun misali kuru yapraklar
yırtılmış
bir gök yüzü bardaktan boşalırcasına yağan yağmurlar
ateşi sönmüş külü kalmış bir avuç sevda artığı yanık türküler...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta